STARINGSTRAAT 34

6821 DR ARNHEM

T: 06-44402475

E: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

 

Theo van de Kroon

 

Een verhaal over vleeskeuring, gastarbeiders en De Geitenkamp

In opdracht van Festivalkrant Hoogte80, 31 mei 2014

 

Ik zit aan tafel bij wijkfenomeen Theo van der Kroon en zijn prachtige vrouw. Voor de gelegenheid mag er binnen gerookt worden. Na een goed gesprek wordt de koffie voor me klaar gezet en is het tijd om de pen erbij te pakken.

Theo, vertel eens: wie ben je? Met een onvervalst Amsterdams accent steekt Theo van wal:

“Ik ben Theo van der Kroon, 77 jaar oud en al 52 jaar woonachtig in de Geitenkamp. Van oorsprong kom ik uit de Amsterdamse wijk ‘De Eilanden’, een volksbuurt als De Jordaan. Mijn vader had er een slagerij. Mijn opa was boer. Waar ooit zijn boerderij stond, staat nu de Amsterdam Arena. De slagerij had met moeite de Hongerwinter overleefd maar had na een aantal jaren geen toekomst meer. Dankzij de ‘jeugdherberg-ervaringen’ in Arnhem van mijn vrouw kwamen we hier terecht. Een prachtige stad. Het was even wennen en ik ben erachter gekomen dat de mensen niet aan mij moesten wennen maar ik aan de Geitenkampers.”

Je bent jarenlang keurmeester geweest, vertel er eens over. “Het Amsterdammer zijn heeft nadelen maar zeker ook voordelen. Ik ben herkenbaar. In 1962 kwamen we in Arnhem wonen. Tot 1970 hebben we hier ook slagerij ‘Van der Putten’ gerund. Ik ben echter wel slager maar geen goede zakenman, gaf regelmatig een rollade voor niets weg. Na acht jaar ben ik gaan studeren: keurmeester. Op mijn lijf geschreven. Er ging een nieuwe wereld voor me open. In de jaren ‘90 kreeg Nederland de ‘Vleeskeuringswet’, uniek in Europa. Ik heb veel buitenlandse dierenartsen in de leer gehad, het waren mooie tijden. Omdat de Europese wetgeving in de jaren ’90 ‘veterinairen’ eisten en keurmeesters min of meer werden verboden is dit mooie vak opgehouden te bestaan. Ik als keurmeester keurde het vlees. Mijn adagium was: wat ik niet op mijn bord wil hebben krijgt een ander zeker niet op zijn bord.”

Wat is je historie met deze prachtwijk? “Ik heb 20 jaar in het wijkplatform gezeten, was 40 jaar lang lid van het katholieke kerkkoor en heb ook 25 jaar gevoetbald bij Sempre-Avanti, ‘steeds hoger’. En dan nog de klaverjasclub, de renovatiecommissie, de adviesraad van woningstichting Eusebius, 20 jaar Sinterklaaas… Ja, teveel om op te noemen. In 1985 kreeg ik een koninklijke onderscheiding, Grootmeester in de Orde van Oranje-Nassau.”

“Ook heb ik gewerkt aan de integratie van buitenlandse gastarbeiders in de wijk. Al gauw merkte ik dat de zachte hand niet werkte, ik moest hierin harder, duidelijker en veeleisender zijn. Dat was nodig. Sommige mensen vonden het arrogant, maar bij mijn afscheid waren ze er wel allemaal bij. Het zat oprecht goed tussen ons.”

Wat mist de wijk nu nog naar jouw idee? “Er is in de afgelopen decennia al enorm veel gerealiseerd, van speeltuintjes en trapveldjes tot een jongerencentrum. Wat mist is betrokkenheid en eigen initiatief vanuit de wijkbewoners. Dat is nodig, maar vooralsnog ontbreekt het hier aan. Ook jammer is dat ze zich weinig laten zien op Hoogte80 Festival. Ik heb er wel eens gepresenteerd, sprak mensen uit alle windstreken maar erg weinig Geitenkampers. Hoe dat voor elkaar te krijgen? Als ik dat wist… Het zal zeker groeien, ik blijf positief.”

En wat is je mening over Festival Hoogte80? “In de eerste jaren heb ik veel vrijwilligerswerk gedaan op het festival. Ik was gastheer, compleet met pak en vlinderdasje. Dat was twee jaar, daarna was het genoeg. Je word teen dagje ouder, ik heb een bypass-operatie ondergaan en heb sinds een paar dagen een pacemaker. Een tandje terug dus. Arnhem en de Geitenkampers mogen trots zijn op dit mooie festival. Het groeit en krijgt al landelijke bekendheid [op donderdagavond begaven ondermeer oud-wethouder van Amsterdam Rob Oudkerk en De Dijk-zanger Huub van der Lubbe zich onder het publiek, red.]. Het zal verder groeien, volgens mij staat de huidige organisatie goed op poten.”

Wat vindt je de leukste elementen van het festival? “Gisteren ben ik er nog geweest. Muziektheater de Plaats trad op met ‘Kamp & Geit'; korte sketches in drie caravans. Een buurtinitiatief dat eerst bij mensen thuis werd uitgevoerd en nu een echte wijkvoorstelling op De Bult is. Verder vind ik het festival belangrijk als ontmoetingspunt. Je komt veel mensen tegen, dat is niet onbelangrijk.”

Tot slot: wat is of wordt het hoogtepunt van jouw bestaan op aarde? “Een hoogtepunt? Dat ligt in het verleden, ik heb mijn meeste boterhammen al op. Hoewel, als ik het red… In 2020 bestaat De Geitenkamp 100 jaar. Ik zou dat graag nog meemaken en dan met fijne mensen een lekker koud pilsje drinken op De Bult”.